compoundsimจัดสัดส่วนหุ้นกับพันธบัตรตามอายุ ดรอว์ดาวน์และอัตราความล้มเหลว
สัดส่วนหุ้นควรเท่ากับ 100 ลบอายุจริงหรือ เราเทียบพอร์ตหุ้นกับพันธบัตร 5 แบบบนอนาคตจำลอง 1,000 แบบ ดูการร่วงระหว่างทาง โอกาสจบต่ำกว่าเงินตั้งต้น และโอกาสเงินหมดช่วงเกษียณ
อัปเดต
สัดส่วนหุ้นควรเท่ากับ 100 ลบอายุจริงหรือ เราเทียบพอร์ตหุ้นกับพันธบัตร 5 แบบบนอนาคตจำลอง 1,000 แบบ ดูการร่วงระหว่างทาง โอกาสจบต่ำกว่าเงินตั้งต้น และโอกาสเงินหมดช่วงเกษียณ
อัปเดต
กฎคร่าว ๆ ที่พบบ่อยบอกว่าสัดส่วนหุ้นเป็นเปอร์เซ็นต์ควรเท่ากับ 100 ลบอายุ อายุ 30 ปีจึงถือหุ้น 70% อายุ 65 ปีถือหุ้น 35% และถือพันธบัตรมากขึ้นเมื่ออายุมากขึ้น เพื่อดูว่ากฎนี้ใช้ได้ดีแค่ไหน เราเปรียบเทียบสัดส่วนหุ้นกับพันธบัตร 5 แบบ ตั้งแต่หุ้น 100% ลงไปจนถึง 20% บนอนาคตจำลอง 1,000 แบบ
ยิ่งมีพันธบัตรมาก การร่วงระหว่างทางก็ยิ่งตื้นและเงินก็ยิ่งเติบโตน้อย แต่สิ่งที่แบ่งผลลัพธ์ไม่ใช่อายุโดยตรง หากเป็นจำนวนปีที่เหลือก่อนต้องใช้เงิน และการถอนเงินออกมาใช้ระหว่างทางหรือไม่ สำหรับเงินที่ต้องใช้ในอีกห้าปี พันธบัตรที่มากขึ้นทำให้เส้นทางที่จบต่ำกว่าเงินตั้งต้นมีน้อยลง คือ 8.0% เมื่อถือหุ้น 100% และ 3.7% เมื่อถือหุ้น 20% สำหรับการเกษียณที่ถอน 4% ของเงินตั้งต้นต่อปีและเพิ่มตามเงินเฟ้อเป็นเวลา 30 ปี การลดหุ้นลงต่ำกว่า 60% ทำให้เงินหมดบ่อยขึ้น คือ 5.9% ของเส้นทางเมื่อถือหุ้น 60% และ 19.5% เมื่อถือหุ้น 20% คนอายุ 65 ปีที่ทำตามกฎด้วยหุ้น 35% และถอนใช้ 30 ปี จะอยู่ฝั่งที่เงินหมดบ่อยกว่า อายุใช้แทนจำนวนปีจนกว่าจะใช้เงินได้ แต่ไม่ได้บอกว่าคุณจะถอนใช้นานเท่าใด หรือทนการร่วงได้ลึกแค่ไหนโดยไม่ขาย
การเปรียบเทียบตั้งค่าดังนี้
ผลตอบแทนรายเดือนมาจากแบบจำลองที่สลับไปมาระหว่าง ภาวะสงบ ที่ราคาเคลื่อนไหวเบา ๆ กับ ภาวะผันผวน ที่ราคาหุ้นแกว่งมากกว่าและร่วงบ่อยกว่า แบบจำลองนี้ปรับให้เข้ากับข้อมูลย้อนหลังทั้งหมด วิธีทำงานอธิบายไว้ในบทความเรื่องการจำลองมอนติคาร์โล
ตลอด 20 ปี เราวัดสองอย่างในแต่ละเส้นทาง คือดรอว์ดาวน์ (drawdown) สูงสุด (การร่วงที่มากที่สุดจากจุดสูงสุดก่อนหน้า) และระยะฟื้นตัวที่ยาวที่สุด (จำนวนเดือนที่มากที่สุดที่ใช้กลับไปถึงจุดสูงสุดเดิม) ถ้าเส้นทางใดยังอยู่ต่ำกว่าจุดสูงสุดเมื่อครบ 20 ปี จะนับจำนวนเดือนไปจนถึงปลายช่วง
| หุ้น | ดรอว์ดาวน์สูงสุด (ค่ามัธยฐาน) | ดรอว์ดาวน์สูงสุด (เปอร์เซ็นไทล์ที่ 10) | ระยะฟื้นตัวที่ยาวที่สุด (ค่ามัธยฐาน) | ระยะฟื้นตัวที่ยาวที่สุด (10% ที่ยาวที่สุด) |
|---|---|---|---|---|
| 100% | -29% | -45% | 43 เดือน | 90 เดือน |
| 80% | -24% | -38% | 40 เดือน | 85 เดือน |
| 60% | -19% | -30% | 37 เดือน | 81 เดือน |
| 40% | -14% | -22% | 34 เดือน | 76 เดือน |
| 20% | -10% | -16% | 34 เดือน | 75 เดือน |
ค่ามัธยฐานของดรอว์ดาวน์สูงสุด (ผลที่อยู่ตรงกลางของ 1,000 เส้นทาง) ตื้นขึ้นทุกครั้งที่เพิ่มพันธบัตร จาก -29% เมื่อถือหุ้น 100% เป็น -10% เมื่อถือหุ้น 20% เปอร์เซ็นไทล์ที่ 10 (การร่วงที่ 1 ใน 10 เส้นทางลึกเกินกว่านั้น) ก็เป็นไปในทางเดียวกัน ทำไมพันธบัตรมักยืนหยัดได้ในช่วงตลาดถล่ม และข้อยกเว้นอย่างปี 2022 ที่พันธบัตรร่วงด้วย อธิบายไว้ในกระจายความเสี่ยงช่วยได้ไหมเมื่อตลาดถล่ม
ระยะเวลาฟื้นตัวต่างกันน้อยกว่าความลึกมาก ค่ามัธยฐานของระยะฟื้นตัวที่ยาวที่สุดคือ 43 เดือนเมื่อถือหุ้น 100% และยังเป็น 34 เดือนเมื่อถือหุ้น 20% พอร์ตที่มีพันธบัตรมากร่วงน้อยกว่า แต่ก็ไต่กลับขึ้นช้ากว่าด้วย การกลับไปถึงจุดสูงสุดเดิมจึงยังต้องใช้เวลา
ในการทดลองเดียวกัน ตารางนี้คือสัดส่วนของเส้นทางที่จบต่ำกว่าเงินตั้งต้น แยกตามจำนวนปีที่ถือ
| หุ้น | 5 ปี | 10 ปี | 20 ปี |
|---|---|---|---|
| 100% | 8.0% | 3.3% | 1.5% |
| 80% | 6.6% | 2.6% | 1.2% |
| 60% | 5.1% | 1.7% | 0.8% |
| 40% | 3.8% | 1.2% | 0.4% |
| 20% | 3.7% | 1.6% | 0.2% |
ในห้าปี 8.0% ของเส้นทางจบต่ำกว่าเงินตั้งต้นเมื่อถือหุ้น 100% เทียบกับ 3.7% เมื่อถือหุ้น 20% ในช่วงเวลาสั้น พอร์ตที่มีหุ้นมากอาจร่วงหนักแล้วหมดเวลาก่อนจะไต่กลับขึ้นมาได้ ส่วนใน 20 ปี ทุกสัดส่วนมีเส้นทางที่จบต่ำกว่าเงินตั้งต้นเพียงไม่กี่เส้น เพราะมีเวลาฟื้นตัว
อย่างไรก็ตาม สิ่งที่พันธบัตรลดลงคือโอกาสที่จะจบต่ำกว่าเงินตั้งต้น ไม่ใช่ระดับของผลลัพธ์ที่แย่ หลังห้าปี เปอร์เซ็นไทล์ที่ 10 อยู่ราว 1.1 เท่าของเงินตั้งต้นในทุกสัดส่วน ขณะที่ค่ามัธยฐานอยู่ที่ 1.7 เท่าเมื่อถือหุ้น 100% เทียบกับ 1.3 เท่าเมื่อถือหุ้น 20% และหลัง 20 ปี สองค่านี้ห่างกันออกไปเป็น 8.2 เท่า และ 2.5 เท่า
ความต่างระหว่าง 5 ปีกับ 20 ปีเป็นเหตุผลหนึ่งของคำแนะนำให้ถือพันธบัตรมากขึ้นเมื่ออายุมากขึ้น สำหรับคนส่วนใหญ่ อายุที่มากขึ้นหมายถึงเหลือเวลาน้อยลงก่อนจะใช้เงิน และมีเวลาน้อยลงที่จะชดเชยการร่วง เงินที่จะไม่แตะไปอีกหลายสิบปีเป็นอีกกรณีหนึ่ง ทุกสัดส่วนมีเส้นทางที่จบต่ำกว่าเงินตั้งต้นเพียงไม่กี่เส้น สิ่งที่พันธบัตรที่มากขึ้นเปลี่ยนในกรณีนี้จึงเป็นความลึกของการร่วงระหว่างทางเป็นหลัก และการที่เงินเติบโตน้อยลง
เมื่อถือหุ้น 100% สัดส่วนของเส้นทางที่จบต่ำกว่าเงินตั้งต้นต่ำกว่าในประวัติศาสตร์ เมื่อดู S&P 500 จริง (SPY รวมเงินปันผล) โดยเริ่มจากทุกเดือนตั้งแต่ปี 1993 ระยะเวลาถือครอง 5 ปีขาดทุน 14% ของทั้งหมด และระยะเวลาถือครอง 10 ปีขาดทุน 8% แต่ช่วงเหล่านั้นทับซ้อนกัน ทุกช่วง 10 ปีที่ขาดทุนเริ่มระหว่างปี 1998 ถึง 2000 ตารางนี้จึงควรอ่านเพื่อดูความต่างระหว่างสัดส่วน ไม่ใช่ดูระดับของตัวเลข
ต่อไปคือการถอนเงินใช้ในช่วงเกษียณ การตั้งค่าเหมือนในบทความกฎ 4% คือถอน 4% ของยอดเงินในปีแรก และเพิ่มจำนวนนั้นปีละ 2% ตามเงินเฟ้อ อัตราความล้มเหลว คือสัดส่วนของเส้นทางที่เงินหมดก่อนสิ้นสุดช่วงเวลา เท่ากับ 100% ลบอัตราความสำเร็จที่เครื่องจำลองแสดง แถวหุ้น 60% คือเส้นทางชุดเดียวกับในบทความกฎ 4%
| หุ้น | อัตราความล้มเหลว 20 ปี | อัตราความล้มเหลว 30 ปี | อัตราความล้มเหลว 40 ปี | หลัง 30 ปี (เปอร์เซ็นไทล์ที่ 10) | หลัง 30 ปี (ค่ามัธยฐาน) |
|---|---|---|---|---|---|
| 100% | 2.3% | 5.6% | 8.7% | 49% | 667% |
| 80% | 1.5% | 5.2% | 9.4% | 39% | 406% |
| 60% | 1.0% | 5.9% | 12.4% | 19% | 225% |
| 40% | 0.5% | 8.4% | 20.2% | 5% | 110% |
| 20% | 0.3% | 19.5% | 47.6% | 0% | 39% |
ยอดเงินหลัง 30 ปีเป็นมูลค่าปัจจุบัน คิดเป็นสัดส่วนของยอดเงิน ณ วันเกษียณ
ใน 20 ปี พันธบัตรที่มากขึ้นทำให้อัตราความล้มเหลวลดลงเล็กน้อย คือ 2.3% เมื่อถือหุ้น 100% และ 0.3% เมื่อถือหุ้น 20% ใน 30 ปี ทุกสัดส่วนตั้งแต่หุ้น 100% ลงมาถึง 60% ล้มเหลวในอัตราใกล้เคียงกัน แล้วอัตรานี้เพิ่มเป็น 8.4% ที่หุ้น 40% และ 19.5% ที่หุ้น 20% ใน 40 ปี ช่องว่างยิ่งกว้างขึ้นอีก งานศึกษาข้อมูลตลาดสหรัฐฯ ตั้งแต่ปี 1926 พบแบบเดียวกันที่ฝั่งหุ้นน้อย คือเมื่อมีหุ้นน้อยเกินไป เงินหมดบ่อยขึ้น วิลเลียม เบนเกน (William Bengen) ผู้ทำงานวิจัยที่เป็นที่มาของกฎ 4% พบว่าเมื่อถือหุ้นน้อยกว่าครึ่ง เงินอยู่ได้น้อยปีลงสำหรับคนที่เกษียณในจังหวะที่แย่ที่สุด[1] ในการศึกษาทรินิตี (Trinity study) ซึ่งเป็นตารางที่นักวิจัยสามคนจากมหาวิทยาลัยทรินิตีในสหรัฐฯ จัดทำในปี 1998 การถอน 4% และเพิ่มตามเงินเฟ้อทำให้เงินอยู่ได้ใน 95% ถึง 98% ของช่วง 30 ปีเมื่อถือหุ้น 50% ถึง 100% และใน 71% เมื่อถือหุ้น 25%[2]
สาเหตุคือพันธบัตรเติบโตช้าเกินกว่าจะจ่ายให้การถอนได้ พันธบัตรรวมสหรัฐฯ (AGG) ให้ผลตอบแทน 3.0% ต่อปีเมื่อรวมเงินปันผล ตั้งแต่ปี 2003 ซึ่งเหลือไม่มากหลังหักเงินเฟ้อปีละ 2% ยอดถอนคือ 4% ของเงินตั้งต้นในมูลค่าปัจจุบันทุกปี ยิ่งพอร์ตมีพันธบัตรมาก เงินก็ยิ่งงอกเงยได้น้อยเมื่อเทียบกับที่จ่ายออกไป และยิ่งช่วงเวลายาว เส้นทางที่เงินหมดก็ยิ่งมาก แม้ที่เปอร์เซ็นไทล์ที่ 10 พอร์ตที่มีหุ้นมากก็ยังเหลือเงินหลัง 30 ปีมากกว่า
ยิ่งมีหุ้นมาก การร่วงระหว่างทางก็ยิ่งลึก (ตารางแรก) อัตราความล้มเหลวข้างต้นรวมเส้นทางที่ตลาดถล่มทันทีหลังเกษียณไว้แล้ว เหตุที่จังหวะของการถล่มเปลี่ยนผลของการถอนเงินช่วงเกษียณ อธิบายไว้ในบทความเรื่องความเสี่ยงจากลำดับผลตอบแทน แต่คุณจะถือต่อไปได้หรือไม่ระหว่างการร่วงแบบนั้นโดยไม่ขายเกินยอดที่ถอน ตารางนี้ไม่ได้แสดง
กฎ 100 ลบอายุอ่านได้ว่าใช้อายุแทนจำนวนปีจนกว่าจะใช้เงิน แต่คนอายุ 65 ปีสองคน คนหนึ่งกำลังจะใช้เงินออมบางส่วน อีกคนจะถอนใช้ตลอด 30 ปี อยู่ในสองกรณีข้างต้นที่พันธบัตรที่มากขึ้นให้ผลไปในทิศทางตรงกันข้าม หุ้น 35% อยู่ระหว่างแถวหุ้น 40% กับ 20% และเมื่อถอนใช้ 30 ปี สองแถวนั้นล้มเหลวใน 8.4% และ 19.5% ของเส้นทาง อายุยังไม่ได้บอกว่าคุณมีเงินบำนาญหรือรายได้อื่นหรือไม่ หรือจะถือต่อไปได้หรือไม่ระหว่างที่ตลาดร่วง
เมื่อเปรียบเทียบสัดส่วนสำหรับสถานการณ์ของคุณเอง มีสามเรื่องที่ควรตรวจ